Heb je een machtiging van de kantonrechter nodig om voor je kind te beleggen?

Je leest er soms tegenstrijdige dingen over. Sommige banken schrijven dat je toestemming van de kantonrechter nodig hebt om voor je kind te beleggen, terwijl de meeste kinderbeleggingsrekeningen er helemaal niet om vragen. Hoe zit het nu echt? Het korte antwoord: voor gewoon beleggen heb je meestal geen machtiging nodig, maar er zijn situaties waarin het wél speelt. We leggen het rustig uit.

Als ouder beheer je het vermogen van je kind

Heb je het ouderlijk gezag, dan voer je het bewind over het vermogen van je minderjarige kind. Anders dan een voogd sta je daarbij niet onder voortdurend toezicht van de kantonrechter. Wel heb je een wettelijke plicht: je moet het vermogen van je kind beheren als een goed bewindvoerder, dus voorzichtig en in het belang van je kind. Doe je dat niet, bijvoorbeeld door er roekeloos mee om te gaan, dan kun je aansprakelijk worden gesteld.

Voor gewoon beleggen heb je meestal geen machtiging nodig

De wet kent een belangrijke uitzondering: je mag het geld van je kind zonder machtiging van de kantonrechter beleggen, zolang dat gebeurt via een geregistreerde, gereguleerde financiële instelling. En dat zijn de banken en brokers waar je een kinderbeleggingsrekening opent allemaal. Daarom vragen die aanbieders in de praktijk ook niet om een machtiging. Voor de meeste ouders die gewoon maandelijks een bedrag beleggen via een reguliere aanbieder is een gang naar de kantonrechter dus niet nodig.

Waarom je het bij banken tóch leest

Toch zie je bij sommige banken staan dat je een machtiging "nodig hebt". Dat is vooral voorzorg. Omdat je het vermogen als goed bewindvoerder moet beheren, kun je vrijwillig een machtiging bij de kantonrechter aanvragen om te laten zien dat het beleggen in het belang van je kind is. Dat beperkt je aansprakelijkheidsrisico. Het is dus eerder een optionele bescherming dan een harde verplichting voor normaal beleggen. Goed om te weten: met geleend geld beleggen voor je kind mag sowieso niet.

Wanneer heb je wél een machtiging nodig?

In een aantal situaties is toestemming van de kantonrechter wel echt aan de orde:

• Bij een BEM-rekening. Krijgt je kind een erfenis of een schadevergoeding, dan staat dat geld vaak op een rekening met een BEM-clausule. Daar kun je alleen met toestemming van de kantonrechter bij.
• Bij het weggeven of uitlenen van het vermogen van je kind. Denk aan het schenken van geld van je kind, of namens je kind iets lenen.
• Bij grote of ongebruikelijke transacties die buiten normaal, voorzichtig beheer vallen.
• Als de kantonrechter dat bepaalt. De rechter kan in een specifiek geval altijd toestemming verplicht stellen.

Wat betekent dit in de praktijk?

Voor verreweg de meeste ouders komt het hierop neer: open je een kinderbeleggingsrekening bij een reguliere aanbieder en beleg je voorzichtig en goed gespreid, dan voldoe je aan je zorgplicht en heb je geen machtiging van de kantonrechter nodig. Gaat het om geld dat je kind heeft geërfd, om een BEM-rekening, of om grote of ongebruikelijke stappen, schakel dan een notaris of jurist in. Die kan je situatie precies beoordelen.

Samengevat

Als ouder met gezag beheer je het vermogen van je kind en sta je niet onder voortdurend toezicht van de kantonrechter. Voor gewoon beleggen via een reguliere aanbieder heb je in de regel geen machtiging nodig; de wet maakt daarvoor een uitzondering, en daarom vragen kinderbeleggingsrekeningen er ook niet om. Banken noemen de machtiging vooral als voorzorg tegen aansprakelijkheid. Echt nodig is een machtiging vooral bij een BEM-rekening (geërfd geld of een schadevergoeding) en bij het weggeven of uitlenen van het vermogen van je kind. Beleg je gewoon, voorzichtig en gespreid, dan zit je goed; bij geërfd geld of grote stappen is professioneel advies verstandig.

Wil je verder lezen? Lees over een beleggingsrekening op naam van je kind, over beleggen voor je kleinkind, of vergelijk de aanbieders.